Bir radyoloji bölümüne umut vaat eden bir yapay zeka pilotunun neden canlıya geçmediğini sorun; nadiren modelin yanlış olduğunu duyarsınız. Duyacağınız şey, onun ayrı bir web portalında yaşadığı, sonuçların tetkik okunduktan yirmi dakika sonra geldiği ya da o rapordaki bindirmeyi hangi yazılım sürümünün ürettiğini kimsenin söyleyemediğidir.
Radyoloji yapay zekasının bir doğruluk problemi yok. Son adım problemi var — ve son adım PACS.
Modelin katılması gereken iş akışı
Radyoloğun günü bir çalışma listesi etrafında örgütlenir. Tetkikler modalitelerden gelir, PACS'a düşer ve bölümün belirlediği bir sırayla okunur. Kullanılmak isteyen her yapay zeka, radyoloğu bu sıradan çıkarmadan kendini araya sokmak zorundadır.
Pratikte bu, yeni protokoller icat etmek yerine mevcut olanları konuşmak demektir:
- Tetkikleri almak ve önceki görüntüleri sorgulamak için DICOM C-STORE / C-FIND.
- Raporlama sisteminin gerçekten tüketebileceği yapılandırılmış sonuçlar için DICOM SR.
- Yerel görüntüleyicide render olan bindirmeler için DICOM Secondary Capture ya da GSPS.
- Bulguları raporlama ve HBYS tarafına itmek için HL7 ORU / FHIR
DiagnosticReport.
Kendine özel bir panele JSON döndüren bir model hiçbir şeyle entegre olmamıştır. Aynı tetkike DICOM SR nesnesi yazan bir model olmuştur.
Ön getirme, gecikme ve okuma sırası
Radyoloji yapay zekasının en hafife alınan kısıtı zamandır. Model, radyolog tetkiki açtıktan sonra bitiyorsa, sonuç ne kadar iyi olursa olsun değersizdir — üzerinden kaydırılıp geçilir.
Bu, işi akışın yukarısına iter. Çıkarım, bir insanın düğmeye basmasıyla değil, tetkikin PACS'a düşmesiyle tetiklenmelidir. Triyaj senaryolarında bütün mesele çalışma listesini kimse bakmadan önce yeniden sıralamaktır; yani hattın saatleri değil, dakikaları vardır.
Sonucunuz radyolog zaten bir kanaate vardıktan sonra geliyorsa, karar desteği kurmadınız. Denetim kaydı kurdunuz.
Radyoloğun kapatabileceği bindirmeler
Görüntülemede açıklanabilirlik somuttur: onu üreten piksellerin üzerinde duran bir ısı haritası ya da bölge işaretidir. Görselleştirme tekniğinden daha önemli iki kural var.
Birincisi, bindirme ayrılabilir olmalı. Kendi serisinde ya da sunum durumunda durmalı ki radyolog onu kapatıp orijinal pikselleri okuyabilsin. Tanısal görüntünün içine gömülmüş bir bindirme bir özellik değil, ciddi bir sorundur.
İkincisi, bindirme atfedilebilir olmalı. Model adı, sürümü ve çalışma zaman damgası DICOM meta verisine aittir. Bir vaka bir yıl sonra incelendiğinde, "bu kutuyu yazılımın hangi sürümü çizdi?" sorusunun bir cevabı olmak zorundadır.
Yönetişim de bir PACS sorusudur
Mevzuat ve hukuk incelemesi görüntülerin nereye gittiğini, kimin görebildiğini ve sonrasında ne olduğunu soracak. Bunlar mimari sorulardır ve model kurumun kendi PACS'ına karşı yerinde çalışıyorsa, sınırda kimliksizleştirme ve her erişimde denetim kaydı varsa, cevaplamaları çok kolaylaşır.
Türk hastanelerinde işleyen örüntü genellikle en heyecansız olanıdır: PACS'ın yanında yerinde bir çıkarım düğümü, DICOM girer DICOM SR çıkar, hasta pikselleri kurumun ağından çıkmaz ve her işlem kaydedilir.
Bu, kimsenin demo ettiği kısım değil. Ama demonun devreye alınmaya dönüşüp dönüşmeyeceğine karar veren kısım.